In 1996 werd de kunstenaar HUGO VAN GOETHEM gevraagd om op de podia van de Vlaamse Opera in Antwerpen en in Gent life een serie schilderijen te maken bij een uitvoering van hedendaagse klassieke muziek van de Duitse componist Wolfgang Rihm. Sinds die ervaring staat het thema beweging centraal in het werk van de kunstenaar. De ‘performance’ maakte hem duidelijk dat het niet eenvoudig is om geluid visueel voor te stellen. Hugo Van Goethem kende de action painters die experimenteerden met het thema muziek, maar bij hen kwam het er toch vaak meer op aan om een bepaalde gevoelstoestand uit te beelden. Hugo Van Goethem zocht een andere benadering, want uit de performance leerde hij dat je geen KLANKEN kunt schilderen op het moment dat je het geluid waarneemt. De klanken zijn al uitgestorven vooraleer de schilder goed en wel zijn schildersmateriaal in zijn handen heeft, terwijl de volgende klanken zich al aandienen.

Hugo Van Goethem wilde het geluid een stap voor blijven en hij besefte dat hij om Klanken te vatten als kunstenaar een nieuw beeldend ‘notenschrift’ moest ontwikkelen. Vanuit deze klanken ontwikkelde zich weer een nieuwe reeks schilderijen die Hugo Van Goethem samenbrengt onder de titel LANDSCHAPPEN. Ook in deze werken wil de kunstenaar beweging registreren. Hij legt vast in verf wat de ogen waarnemen als men door een landschap reist. Een derde ontwikkeling in het werk van Hugo Van Goethem is de reeks werken onder de titel STRIPFIGUREN. Het lijkt een wat ludieke zijsprong, maar zo beschouwt de kunstenaar deze schilderijen niet. Voor hem staan de figuren ook voor beweging, namelijk het aanschouwelijk maken van wat er gebeurt tussen twee prenten in een beeldverhaal. Uiteindelijk vormen ze een soort synthese tussen de klanken en de landschappen.

Geef een reactie

Your email address will not be published. Required fields are marked *